روز پنج شنبه جلسه نقد مجموعه شعر " صداي موجي زن " در محل سالن اجتماعات نگارخانه ميرك و در قالب جلسه شعر امروز برگزار شد. اين مجموعه كار كاملا مشتركي از " مونا زنده دل " و " هدي قريشي"است. اسم مجموعه ، از يكي از غزل هاي خانم زنده دل انتخاب شده كه البته اسم وبلاگ او هم هست. وبلاگي كه طبق آخرين يادداشت ، ديگر به روز نخواهد شد. چرا؟ خدا مي داند. شعرها يكي در ميان چاپ شده و به خاطر نزديك بودن فضاها ، كار خواننده اي كه مي خواهد دو تصوير مجزا از اين دو شاعر در ذهن خود خلق كند ، حسابي مشكل است.

جلسه کمی تا قسمتی جدی و طبق معمول پر تنش بود و همان طور كه از قبل مي شد حدس زد ، بيش تر از آن كه شعرهاي مجموعه بررسي شود ، همراهي و همكاري هاي فكري اين دو شاعر با " سيد مهدي موسوي " و همچنين تلاش هاي موسوي  براي شكل دهي به يك جريان خاص شعري مورد بحث قرار گرفت. بازار تيكه پراني و متلك بار كردن هم، مطابق پيش بيني ها ، گرم گرم بود.

اين شعر را از مونا زنده دل بخوانيد:

 

بهار آمده يك داغ نو به من بدهد

تو را بگيرد و احساس بي.. شدن بدهد

 

صداي درد مرا مي شود ببيني يار!

اگر خدا به غزلهاي من دهن بدهد

 

خدا خيال ندارد مرا پرنده كند

خدا خيال ندارد تو را به من بدهد

 

خدا خيال ندارد كه باغ سيبش را

به ما زنان غم انگيز بي وطن بدهد

 

بهشت مال خودش با فرشته هاي عزيز!

مجال در بغل تو گريستن بدهد

 

مرا ببخش اگر حالم آنقدر خوش نيست

كه شعر خط خطي ام عطر نسترن بدهد

 

پرنده مي رود از بس بهار غمگين است

پرنده رفته به پائيز باغ تن بدهد

 

 

لینک نوشته