آن طور دولت آبادي مي گويد گل ممد كلميشي در سالهاي عصيانش، مادري نداشته كه بعدها بر مرگ پسرش مويه كرده باشد. آن بيتهاي ساده و سوزناك، صداي همه مادراني است كه شبهاي دراز تاريخ بر مرگ فرزندانشان مويه كرده اند.

 

صد بار گفتم همچي مكن ننه گل ممد

زلفاي سيار قيچي مكن ننه گل ممد

صد بار گفتم پلو مخور ننه گل ممد

ور دور كوها تو مخور ننه گل ممد

حالا كه دورون دورونه ننه گل ممد

اسب سيات د جولونه ننه گل ممد

اي جولونا هميشه نيس ننه گل ممد

اسب سيات د بيشه نيس ننه گل ممد

كو جرق و جرق شمشيرت ننه گل ممد

كو درق و درق هف تيرت ننه گل ممد

كو اتاقت كو اجاقت ننه گل ممد

كو براراي قلچماقت ننه گل ممد

او تخ مرغاي لاي نونت ننه گل ممد

آخر نرف نوش جونت ننه گل ممد

قد بلندت شيوه رف ننه گل ممد

زن قشنگت بيوه رف ننه گل ممد

بم مين ايل كلميشي ننه گل ممد

گفتم آخر كشته ميشي ننه گل ممد

 

 

لینک نوشته